Ξεπουλημένη γνώση, υποθηκευμένος πλούτος!

Καποδιστριακό
Εδώ και μία σχεδόν δεκαετία είχε αρχίσει να σκιαγραφείται η μοίρα την οποία επεφύλασσε για την ελληνική ανώτατη εκπαίδευση η πολιτεία και οι κυβερνήσεις που βρέθηκαν στην εξουσία. Σήμερα η μοίρα αυτή είναι μόλις μία ανάσα μακριά, καθώς το ένα μετά το άλλο τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας εκπνέουν τη δική τους ύστατη ανάσα. Η προδοτική στάση των κυβερνώντων, όμως, δεν παύει ακόμα και στην υστάτη να προκαλεί ρίγη αηδίας, κάνοντας σαφές ότι προκειμένου να στρώσει χαλί στους επιχειρηματίες και εμπόρους της ανώτατης εκπαίδευσης, δε θα διστάσει να οδηγήσει σε οριστικό κλείσιμο τα ιστορικότερα ελληνικά πανεπιστήμια.

Η «τσίχλα» των ιδιωτικοποήσεων
Η ιδιωτικοποίηση – που πρόσφατα άρχισε να διαφημίζεται με ηχηρά σλόγκαν και στην Κύπρο – είναι ένα μοτίβο που ακολουθείται από τις ελληνικές κυβερνήσεις κοντά είκοσι χρόνια. Στο χορό των ιδιωτικοποιήσεων συναντά κανείς όλες τις καίριες υπηρεσίες οι οποίες μεταξύ άλλων εξασφαλίζουν βασικά ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών και συντηρούν ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο. Ενέργεια(ΔΕΗ), τηλεπικοινωνίες(ΟΤΕ), συγκοινωνίες(ΟΣΕ, Ολυμπιακή), πρόσφατα η ενημέρωση(ΕΡΤ) και τόσα άλλα έχουν παραχωρηθεί ελαφρά τη καρδία, με την τακτική της μετοχοποίησης των εταιρειών, στα χέρια ιδιωτών. Το ατράνταχτο πρόσχημα υπήρξε σε καθένα από τα παραπάνω παραδείγματα η διαφθορά και κακοδιαχείριση των οργανισμών, η επιβάρυνση του δημοσίου, και εμμέσως πλην σαφώς των νοικοκυριών της χώρας (μήπως μας έχει γίνει οικεία και στην Κύπρο αυτή η ρητορική τελευταία;). Χρόνια μετά την πολλά υποσχόμενη εξέλιξη, καμία ένδειξη δε μαρτυρά την εξυγίανση της λειτουργίας των οργανισμών αυτών και η μόνη αδιαμφισβήτητη παρατήρηση είναι η κατακόρυφη αύξηση του κόστους υπηρεσιών που αγοράζουν οι πολίτες.

Το παζάρι της ανώτατης
Η ανώτατη εκπαίδευση είναι ένας χώρος ιδιαίτερα επικερδής για τον επιχειρηματία που θα θελήσει να επενδύσει σ’ αυτόν. Ακόμα και σε περιόδους κρίσης γνωρίζει άνθηση, μιας και η συλλογή πτυχίων και διπλωμάτων θεωρείται αντίδοτο (;) στον εφιάλτη της ανεργίας. Στη χώρα μας, η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων δρομολογήθηκε χωρίς ιδιαίτερα κωλύματα. Η επένδυση πέτυχε (οικονμικά τουλάχιστον – το παραγόμενο προϊόν είναι μια άλλη ιστορία) και ενώ στις Η.Π.Α. ήδη κάνουν λόγο για τη «φούσκα της εκπαίδευσης» στην Κύπρο κάποιοι οραματίζονται νέα επενδυτική προοπτική και επανεκκίνηση της οικονομίας με μοχλό το εμπόριο επιστημοσύνης. Η ελληνική εκπαιδευτική παράδοση και ο ιστορικός ρόλος των ανώτατων ιδρυμάτων για την ελληνική κοινωνία δεν επέτρεψε να προχωρήσουν οι αναδιαρθρώσεις αυτές, όσο γρήγορα θα εύχοντα οι οραματιστές τους. Τα ελληνικά πανεπιστήμια συνέχισαν να έχουν βαρυσήμαντη παρουσία και να κατατάσσονται ανάμεσα σε μερικά από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, αποδεικνύοντας ότι η παρακαταθήκη τους είναι αρκετή ώστε να στέκονται με αξιώσεις στον ακαδημαϊκό χώρο, παρά τις βάρβαρες μειώσεις σε υποδομές.

Θερμά καλοκαίρια!
Κανένα από τα τελευταία εφτά περίπου καλοκαίρια δεν ήταν ήσυχο για τα ελληνικά πανεπιστήμια. Λίγο η Βουλή που υπολειτουργεί, λίγο η πανεπιστημιακή κοινότητα που βρίσκεται σε αποσύνθεση, προσέφεραν ιδανικές συνθήκες για την προώθηση αντιδραστικών νομοσχεδίων. Το περιώνυμο σχέδιο Αθηνά και οι οδηγίες για «κινητικότητα» των υπαλλήλων που απασχόλησαν φέτος το χώρο της εκπαίδευσης, προκάλεσαν αποδιοργάνωση από την οποία τα πανεπιστήμια δεν έχουν καταφέρει να ανακάμψουν. Προσωπικό και φοιτητές κλήθηκαν να γίνουν «πρόσφυγες» μετακομίζοντας από το ένα ίδρυμα στο άλλο, μεταξύ πόλεων που χωρίζονται από αρκετά χιλιόμετρα και στους πλέον άτυχους ανακοινώθηκε η απόλυσή τους. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις υπήρξαν μονόδρομος και για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό η πανεπιστημιακή κοινοτητα στο σύνολό της τάχθηκε σύσσωμη στην υπεράσπιση της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης.

Τα λουκέτα…
Αριστοτέλειο
Το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το πρώτο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας που μετράει περισσότερα από 175 χρόνια ζωής, έβαλε λουκέτο μετά από ομόφωνη απόφαση της Συγκλήτου να παραιτηθεί. Η κυβέρνηση, χωρίς να θορυβηθεί, επιστάτευσε εκ νέου το οπλοστάσιο της λάσπης, λοιδορώντας τον Πρύτανη ως υπαίτιο της ενδεχόμενης απώλειας του εξαμήνου. Ο υπουργός παιδείας φρόντισε μάλιστα να υπενθυμίσει τις αγνές προθέσεις της κυβέρνησης, η οποία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του φαίνεται ότι επιχειρεί να εξαρθρώσει(!) κύκλωμα ρουσφετιών που λυμαίνεται του Καποδιστριακού. Την ίδια ώρα, όμως, κινήσεις αλληλεγγύης από ακόμα ένα από τα μεγαλύτερα ιδρύματα της χώρας, του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, κάνουν σαφές ότι αυτό που θα μείνει μετά τα κυβερνητικά μέτρα, όχι για πανεπιστήμιο, αλλά ούτε για μπακάλικο δε θα κάνει. Σε ανακοίνωσή τους τα μέλη της Συγκλήτου, δηλώνοντας την παραίτησή τους ξεκαθαρίζουν:

Με τη διαθεσιμότητα του συνόλου σχεδόν των υπαλλήλων του τεχνικού κλάδου θα παύσει να υπάρχει οποιαδήποτε δυνατότητα συντήρησης και διατήρησης σε λειτουργία των κτιριακών εγκαταστάσεων και υποδομών του ΑΠΘ…με τη διαθεσιμότητα άνω του ημίσεος των βιβλιοθηκονόμων, η διάρκεια της λειτουργίας των βιβλιοθηκών του ΑΠΘ θα πρέπει να περισταλεί αντίστοιχα, λ.χ. σε 6 από 12 ώρες ημερησίως…το ΑΠΘ θα αντιμετωπίσει ανυπέρβλητο πρόβλημα στην οικονομική και λοιπή του διαχείριση, με τεράστιες πλέον καθυστερήσεις στην έγκριση εκταμιεύσεων και διακοπή εξυπηρέτησης των χρηματοδοτούμενων έργων…(και) ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες για τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες κάθε μίας Σχολής και Τμήματος του ΑΠΘ ξεχωριστά.

Αυτό που είναι ευρέως γνωστό στην Ελλάδα, αν και δεν αναφέρεται στις ανακοινώσεις του προσωπικού, είναι ότι τα πανεπιστήμια ολόκληρης της χώρας έχουν δεχθεί βαρύ πλήγμα τα τελευταία χρόνια με απανωτές περικοπές στον προϋπολογισμό για την παιδεία (το μερίδιο του Αριστοτελείου έπεσε από τα 45εκ. ευρώ που του αναλογούσαν το 2010 στα 17 μόλις φέτος). Η ίδια η παραγματικότητα διαψεύδει τραγικά τις μομφές του υποργού παιδείας, αφού σε όλη τη χώρα φοιτητές χάνουν τα εξάμηνά τους είτε γιατί δεν μπρούν να μετακινηθούν στα συγχωνευμένα τμήματα είτε γιατί οι σχολές τους είναι υποστελεχωμένες, όπως συμβαίνει στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Ο απόηχος στον κυπριακό μικρόκοσμο…
Στην Κύπρο, οι συνταρακτική είδηση του λουκέτου στο Καποδιστριακό έφθασε με την πλέον αλλοιωμένη της μορφή, αφού το ενδιαφέρον των σχολιαστών εστίασε στις ανησυχίες των φοιτητών και των οικογενειών τους για την απώλεια του εξαμήνου και στο ενδεχόμενο αυξημένο ενδιαφέρον για μεταγραφές σε αντίστοιχα τμήματα του εδώ πανεπιστημίου. Ο προβληματισμός εξοβελίστηκε από την ουσία, δηλαδή την ποιότητα του εκπαιδευτικού προϊόντος και το δικαίωμα της ανοικτής πρόσβασης σ’ αυτό, χωρίς οικονομικούς και ταξικούς περιορισμούς.

Στο τέλος της ημέρας, όσοι αντέχουν να δουν καθαρά την κατάντια της ανώτατης εκπαίδευσης, οφείλουν να παραδεχθούν ότι με τον ίδιο τρόπο που οι κυβερνήσεις έχουν εκποιήσει και υποθηκεύσει τον πλούτο των χωρών και των λαών τους, επιχειρούν να το κάνουν και στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Και η εκπαίδευση σημαίνει και δύναμη και πλούτο, με τη διαφορά ότι μάλλον εις βάρος των πολιτών αξιοποείται εφόσον βρίσκεται δέσμια ιδιωτικών συμφερόντων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s