Άλλα λόγια να τρωγόμαστε …κι απ’ την ουσία να ξεχνιόμαστε!

Στο Αμβούργο οι κάτοικοι διαδήλωσαν υπέρ της επανα-κρατικοποίησης

Στο Αμβούργο οι κάτοικοι διαδήλωσαν υπέρ της επανα-κρατικοποίησης

Και κάπως έτσι, η υπόθεση των ιδιωτικοποιήσεων ή «αποκρατικοποιήσεων» – όπως το θέτει πιο κομψά η κυβερνητική ρητορική – καθηλώθηκε στην καλύτερη περίπτωση στο επίπεδο κουστουμαρισμένων φωνασκιών που πασχίζουν να αρνηθούν αυτό στο οποίο σιωπηλά έχουν προσυπογράψει εδώ και χρόνια. Και δυστυχώς ο εκφυλισμός του ζητήματος δε μένει εκεί, αλλά κατρακυλά ολοένα περισσότερο όσο η αντιπαράθεση μεταφέρεται σε μια κακοπαθημένη και αποπροσανατολισμένη κοινή γνώμη που μαίνεται εναντίον των εργαζομένων. Την ίδια ώρα, μάλιστα, που μια χούφτα εργαζόμενοι θυμήθηκαν (ή τους θύμισαν;) τελευταία στιγμή να ανοίξουν το στόμα τους, προτού προλάβουν να συνειδητοποιήσουν ότι δεν έχουν τίποτα πια να πουν…

Προσπερνώντας τις ανατριχιαστικές περιγραφές και αφήνοντας στην άκρη τις τραγελαφικές σκηνές της περασμένης Δευτέρας, ίσως καταφέρουμε να αναγνωρίσουμε πίσω από αυτή την, ομολογουμένως έντεχνα στημένη, αντιπαράθεση, το πραγματικό περιεχόμενο των ιδιωτικοποιήσεων. Συνοπτικά: Πρέπει κανείς να αναγνωρίσει πως η λογική της ανάθεσης υπηρεσιών κοινής ωφέλειας σε ιδιώτες (από σωφρονιστικά ιδρύματα μέχρι και υπηρεσίες κοινωνικής ασφάλισης) είναι βασική αρχή εδώ και δεκαετίες σε πλήθος χωρών – κυρίως στις δυτικοευρωπαϊκές, καθώς επίσης και στις Η.Π.Α. Είναι μια πρακτική που αξιοποιείται όταν τα κράτη βρεθούν υπερχρεωμένα, μιας και η πώληση της εταιρείας που παρέχει την εκάστοτε υπηρεσία αποφέρει πόσο που θα καλύψει δημοσιονομικά κενά που διογκώνονται λόγω χρέους.

Αν και αποτελεί κορυφαία στρατηγική στις προτιμήσεις πολλών κυβερνήσεων (φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατικών ή άλλων) εδώ και μισό περίπου αιώνα, η διαμάχη μεταξύ των υποστηρικτών και των πολεμίων της δεν έχει εκτονωθεί ούτε στο ελάχιστο, αλλά μάλλον γίνεται πιο επίκαιρη λόγω της τελευταίας οικονομικής ύφεσης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το «ζουμερό» επιχείρημα της μείωσης των τιμών λόγω του ανταγωνισμού προσκρούει στην πραγματικότητα μιας σειράς χωρών στις οποίες οι κάτοικοι δυσανασχετούν για το κόστος των ιδιωτικοποιημένων υπηρεσιών.

Ένα κόστος μάλιστα από το οποίο δεν μπορούν να απαλλαγούν, μιας και δεν μπορούν φυσικά να ζήσουν χωρίς ρεύμα, τηλέφωνο, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, συγκοινωνίες κ.ο.κ. Η Ελλάδα μπορεί να είναι το πιο οικείο τρανταχτό παράδειγμα, με σωρό ιδιωτικοποιήσεων σε νευραλγικού τομείς, όπως ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, χρηματιστήριο, λιμάνια, ναυπηγεία, αεροδρόμια, σιδηροδρόμους κ.α. με αντίστοιχες επιπτώσεις στο κόστος ζωής για τους κατοίκους, αλλά δεν είναι το μόνο. Πριν μερικούς μήνες οι κάτοικοι δύο Γερμανικών πόλεων προσήλθαν σε δημοψήφισμα για να επικυρώσουν αίτημα επιστροφής της υπηρεσίας ηλεκτρισμού σε δημόσιο φορέα, πράγμα που υπερψηφίστηκε στο Αμβούργο, ενώ στο Βερολίνο θεωρήθηκε οριακά άκυρο λόγω του ποσοστού συμμετοχής στη διαδικασία.
Ακόμα κι αν δε θελήσει κανείς Κύπριος νοικοκύρης να προβληματιστεί για τη μοίρα που περιμένει τους εργαζόμενους των ιδιωτικοποιημένων αυτών εταιρειών και τις αλυσιδωτές συνέπειες στην κυπριακή κοινωνία, ακόμη κι αν δεν τον απασχολήσει μήπως το παιδί, ο φίλος ή ο γείτονάς του πρόκειται να είναι ένας από αυτούς, ακόμα κι αν δεν τον αφορά (τουλάχιστον στο παρόν στάδιο) η ποιότητα του προϊόντος που θα παράγει μια εταιρεία που – όπως κάθε επιχείρηση που σέβεται τον εαυτό της – έχει ιερό στόχο το κέρδος, είναι όμως πράγματι αξιοθαύμαστο πώς το αλληλοφάγωμα έχει καταφέρει να εκτοπίσει και τη μόνη έγνοια που τον ακολουθεί σε σταθερή βάση: το άδειασμα της τσέπης του!

Η διαφθορά και το ρουσφέτι, για τα οποία διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους εδώ και μέρες στις οθόνες κοσμάκης και πολιτικοί, είναι στοιχεία εγγενή του συστήματος και δε λείπουν καθόλου ούτε κι από τον ιδιωτικό τομέα. Κι αν από τη μία ο κοσμάκης απλώς έχει συνηθίσει να ρίχνει το φταίξιμο στο ρουσφέτι για να μην αναγκαστεί να ψάξει βαθύτερες και επώδυνες ευθύνες, από την άλλη οι πολιτικοί ξέρουν καλά πως η «καραμέλα» του «αγώνα εναντίον της διαφθοράς» λειτουργεί μαγικά ως συγχωροχάρτι για κάθε τους ατόπημα, όποτε η συγκυρία το απαιτεί.
Κάπως έτσι, λοιπόν, έγινε (και πάλι) είδηση η ρουσφετολογία και η διαπλοκή και η συζήτηση εκτροχιάστηκε γύρω από το ποιόν μιας χούφτας συνδικαλιστών, που ενάρετοι ή μη (δε θα στήσω εγώ εδώ λαϊκό δικαστήριο, σε αντίθεση με την τάση των ημερών) σίγουρα στερούνται ειλικρινών προθέσεων μιας και οι σπασμωδικές κινήσεις της τελευταίας στιγμής ούτε αποτέλεσμα φέρνουν, ούτε βοηθούν την κοινωνία να κατανοήσει τις διαστάσεις του προβλήματος. Γιατί επίτευγμα της τακτικής αμφότερων πολιτικών και συνδικαλιστών είναι η κατακραυγή των απεργιών. Κάτι που (θα έπρεπε να) θεωρείται αναφαίρετο δικαίωμα, όχι απλώς από το νόμο, αλλά από κάθε νοήμονα άνθρωπο με στοιχειώδη αίσθηση του δικαίου και βασικές αρχές δημοκρατικής αγωγής, για κάποιο λόγο στους Κύπριους ξυπνάει την άγρια επιθυμία ανάκλησης του θεσμού της πυράς!

Στα δύσκολα, λοιπόν, αποδεικνύεται κάλπικο το όποιο αίσθημα συλλογικότητας και αλληλεγγύης επιχειρούν να κατασκευάσουν αραιά και που κάποια φιλόπτωχα πανηγυράκια «αγάπης». Αυτός ο λαός, όταν τα πράγματα ζορίζουν, αφήνει τη λογική να διαλυθεί μέσα στα πάθη, όπως αυτά εκφράζονται με στριγκές φωνές που αναθεματίζουν τους απεργούς στα τηλεοπτικά παράθυρα κι οδύρονται για την ταλαιπωρία του κόσμου, χωρίς στιγμή να σκεφτούν ότι αυτή η ίδια ταλαιπωρία είναι η απόδειξη του νευραλγικού κοινωνικού ρόλου των υπηρεσιών που οσονούπω πρόκειται να ξεπουληθούν σε ιδιώτες.

(αναδημοσίευση από http://www.philenews.com/el-gr/f-me-apopsi-eponymes-gnomes/385/187656/alla-logia-na-trogomaste–ki-ap-tin-ousia-na-xechniomaste, 27/1/14)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s