Γιατί οι μακροχρόνια άνεργοι ΔΕΝ τους ανησυχούν…

Αν και οι δηλώσεις από επίσημα στόματα κάνουν λόγο για δημιουργία μετώπου με σκοπό την πάταξη της ανεργίας, μελέτη που ήρθε στη δημοσιότητα μέσω του πρακτορείου Bloomberg προσφέρει στοιχεία τα οποία οδηγούν στο συμπέρασμα πως η ανεργία – ιδίως η μακροχρόνια – έχει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο για την οικονομία.

Με την απλή λογική της σχέσης προσφοράς-ζήτησης, η μελέτη υποδεικνύει με ποιόν τρόπο το πλούσιο απόθεμα εργατικού δυναμικού λειτουργεί ως παράγοντας ενισχυτικός για τη συμπίεση των απολαβών και των ωφελημάτων των εργαζομένων.

Ο σχολιαστής του Bloomerg ξεκινάει την παρουσίασή του χρησιμοποιώντας το χαρακτηρισμό «slackers» αναφερόμενος στους μακροχρόνια άνεργους. Σε απλά ελληνικά, δηλαδή, ο εν λόγω δημοσιογράφος ταυτίζει τον άνεργο με τον άεργο, αν και ιδίως στις μέρες που ζούμε η διάκριση των δύο είναι περισσότερο από εύκολη.

Αν και το εναρκτήριο σχόλιό του τείνει να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά, η ουσία της είδησης που παρουσιάζει είναι άκρως ενδιαφέρουσα, αν και όχι ιδιαίτερα αποκαλειπτική μιας και εδράζεται στα όρια της κοινής λογικής. Οι πίνακες που παρουσιάζονται στο βίντεο αποτελούν δείκτες των συμπερασμάτων στα οποία κατέληξαν ερευνητές, σύμφωνα με τα οποία η λογική της ελεύθερης αγοράς καθιστά την ανεργία αναγκαία προϋπόθεση για την εξοινομόμηση εταιρικών πόρων που αφορούν τις απολαβές εργαζομένων.

Όπως συμβαίνει στην αγορά με το κόστος της πλειοψηφίας των προϊόντων, έτσι και το κόστος της εργασίας συμπιέζεται προς τα κάτω όταν η προσφορά του αυξάνενεται. Δεν έχει να κάνει, λοιπόν, ούτε με την «αξία» του εργαζομένου, αλλά ούτε και με τον όγκο και την ποιότητα των προσόντων του, ή την προϋπηρεσία του, παρά μόνο με το κατά πόσο αυτή η «αξία» και τα προσόντα υπάρχουν σε αφθονία προσφοράς. Άλλωστε, μια πρόχειρη σύγκριση σε δύο ενδεικτικά παραδείγματα υπαλλήλων μαρτυρά ότι ακόμα και η «αξία» της εργασίας τους υποκείται σε κριτήρια που δεν αφορούν την κοινωνική ωφέλεια ή αναγκαιότητα μιας και ένας χρηματιστής (επίδοξο golden boy) λαμβάνει μισθό και ωφελήματα που ξεπερνούν κατά πολύ αυτά ενός γιατρού πρώτων βοηθειών, ενός δασκάλου ή οδοκαθαριστή.

Στη συζήτηση περί ανεργίας, αυτό που συνήθως απωσιωπάται, λοιπόν, είναι ότι η ανεργία είναι σε μεγάλο βαθμό αναγκαία. Αν κάτι ανησυχεί σήμερα κράτη και θεσμούς δεν είναι αυτή καθεαυτή η ανεργία, αλλά οι συνέπειές της στην κοινωνική συνοχή και «ειρήνη» (δηλαδή στην διάθεση για υπακοή και συμβιβασμό με τις συνθήκες). Είναι πράγματι, λοιπό, ψηλά στην πολιτική αντζέντα το ζήτημα των ανέργων, αλλά πάντα από μια σκοπιά εντελώς διαφορετική από αυτή του μέσου πολίτη, ο οποίος έχει έρθει αντιμέτωπος είτε με το ίδιο το φαινόμενο, είτε με την απειλή του.

Κατ’ επέκταση τα όποια μέτρα διακηρύσσονται και εφαρμόζονται κατά καιρούς, έχουν βέβαια στόχο τον περιορισμό των ανέργων και των έλεγχο του φαινομένου σε εκείνη την έκταση που θα μπορεί να εξασφαλίζει την καθήλωση των μισθών, χωρίς να συνιστά απειλή για την καθεστηκυία τάξη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s