Οι «εταίροι» της εταίρας

Πολύ πριντην ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, και ακόμα πιο έντονα από το 2004 και έπειτα, αναπαράγεται αδιακρίτως η ανυπόστατη πεποίθηση ότι ο ρόλος των «ευρωπαίων εταίρων» στις προσπάθειες της Κύπρου για απεγκλωβισμό από το αδιέξοδο που ονομάζεται «κυπριακό», μπορεί να έχει την επίδραση μαγικού, γαλατικού ζωμού σε σώμα υπερήλικα. Μετά από αιώνες υποτέλειας αντί να επιχειρείται η διαμόρφωση μιας πολιτικής κατεύθυνσης που θα υπερασπίζεται την αυτοτέλεια και ανεξαρτησία της χώρας, ανατροφοδοτείται η προσκόλληση στην ουρά των (βρώμικων συνήθως) υποθέσεων που κουμαντάρουν οι ισχυροί της περιοχής.

Βαθιά νυχτωμένοι ή απλώς βυθισμένοι;

Βαθιά νυχτωμένοι ή απλώς αυτοβούλως βυθισμένοι;

Και για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, πώς μπορεί να μη θεωρηθούν φαιδρές οι καταγγελίες εναντίον μιας χώρας, όπως η Τουρκία, που χάριν στο γεωστατηγικό της ρόλο, αλλά και σε μια εξαιρετικά έξυπνη και διπλωματική στάση στην εξωτερική πολιτική – που συνάδει απόλυτα με τον αυταρχισμό που επιδεικνύει στο εσωτερικό της – έχει καταφέρει να διασφαλίσει την ανοχή των διεθνών δυνάμεων;

Όσοι κάνουν τα στραβά μάτια στη θρασύτητα που επιδεικνύει η τουρκική κυβέρνηση αναγνωρίζουν βέβαια την αναντικατάστατη συμβολή της στην σταθερότητα που εξυπηρετεί όλους όσους εμπλέκονται στην περιοχή. Οι «δημοκρατικές ευαισθησίες» δεν είναι ικανές βέβαια να συγκαλύψουν το μέγεθος της αγοράς της Τουρκίας ή τη σημασία των στρατιωτικών εξοπλισμών της στις Νατοϊκές επιχειρήσεις.

Εξ ού και όταν αποφασίστηκε η μπει σε ευρωπαϊκή πορεία η Τουρκία, κανένας από τους «εταίρους» δεν την ανάγκασε να δεσμευθεί με αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κάτι που συνάδει άλλωστε και με τη θερμή υποδοχή της οποίας έτυχε ο Υπουργός ευρωπαίκών υποθέσεων της Τουρκίας, Volkan Bozkir, όταν βρέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες για να υπογράψει συμφωνία για την ένταξη της χώρας στο Πρόγραμμα της ΕΕ για την Ανταγωνιστικότητα των Εταιρειών και Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων.

Την ίδια ώρα που η Τουρκία αποφάσιζε να «ανοίξει πανιά» στην Κυπριακή ΑΟΖ, η ΕΕ βεβαίωνε τη στήριξή της στην ενταξιακή πορεία της –κατά τ’ άλλα αντιδημοκρατικής – χώρας και υπενθύμιζε τους λόγους, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία είναι ο έβδομος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ένωσης. Αυτό εξηγεί και την απροθυμία του Ευρωκοινοβουλίου να στηρίξει καταδικαστικό ψήφισμα για τις τουρκικές παραβιάσεις, όπως επίσης και το μπλόκο της Αγγλίας για σχετικό διάβημα προς τα Ηνωμένα Έθνη.

Ακόμα, λοιπόν, κι αν δε συμφέρει τις κυβερνήσεις μας να το παραδεχθούν δημόσια, οι σχέσεις των ισχυρών, καπιταλιστικών χωρών δεν υποτάχθηκαν ποτέ σε κανόνες αρχής, αν αυτοί δεν εξυπηρετούν την αύξηση της στρατηγικής και οικονομικής τους ισχύος. Κι είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς αν είναι περισσότερο γελοίο ή τραγικό να ζητάς αναγνώριση δικαιωμάτων από εκείνους που δε θα διστάσουν στιγμή να τα τσαλαπατήσουν.

eu turkey

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s