Σφύριξε χαρούμενα… Μπορείς;

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΔΗΜΟΣΙΟγράφουμε:
Γράφει η Εύα Γιαννούκου Το έχουμε ανάγκη: κα χαρούμενα να σφυρίζουμε και να γελάμε και να χαμογελάμε. Δεν κρατάμε σε ημερολόγιο, όμως, πόσο συχνά γελάσαμε σήμερα, αν ήταν περισσότερο ή λιγότερο από χθες κι αν θα θέλαμε να ‘ναι περισσότερο αύριο. Κάποιοι το μετράνε. Διεθνείς οργανισμοί, μη κυβερνητικές οργανώσεις, ακαδημαϊκά ιδρύματα, κράτη και κυβερνήσεις. Γιατί;…

Γιατί, στην τελική, διαλεκτικό είναι…

Όλο και συχνότερα πια βρίσκομαι ανάμεσα ή κοντά σε ανθρώπους, νέους ανθρώπους, που αισθάνονται σα να έχει επικαθίσει στους ώμους τους κάποια από εκείνες τις αποτροπιαστικές, μυθικές μορφές που έχουν μέλη φτιαγμένα από πέτρα κι όχι σάρκα. Για κάποιο λόγο η μικρή ζωή τους έχει γίνει τόσο βαριά και ανεξήγητη, τόσο που κάθε βήμα καταλήγει…